Eindelijk!!!

Eindelijk weer een bericht... en niet zomaar een bericht... nee ik heb vanaf vandaag een NIEUWE SITE!
Een nieuwe site zonder gezeur en lichamelijke klachten. Dat hoofdstuk wil ik voor nu graag sluiten... aangezien het zo goed gaat. Mocht het in de toekomst weer nodig zijn, dan wordt deze site weer gebruikt om up-to-date te blijven over mijn gezondheid...
Maar voor nu  Welkom op mijn nieuwe LifeStyle site!

Gezocht!!!!

Ruim 3 weken geleden moest mijn moeder een nieuw paspoort halen, omdat ze een paar dagen naar Istanbul zou gaan. Bij de balie lag een stapel Donor formulieren. M'n moeder pakte een paar formulieren eraf en stopte die in haar tas. Eenmaal in de winkel (waar ze werkt) legde ze de stapel bij de kassa, en wat bleek er werd die week gretig mee genomen.... Een week later moest ze haar nieuwe paspoort ophalen en nam ze weer een stapeltje mee. Op een formulier is ze gaan kijken of ze iets of iemand kon bellen, of ze voor de winkel ook formulieren kon bestellen. Uiteindelijk had ze wat gevonden en kreeg een mevrouw aan de lijn. Ze vroeg wat voor een winkel het was waar we de formulieren neer wilde leggen. Niet dat dat verder van belang was, maar ze was gewoon nieuwsgierig. Mijn moeder had verteld dat er binnen 2 weken 10 donor formulieren waren mee genomen, waarop de mevrouw antwoordde dat het veel was in 2 weken tijd. Maar goed dat wil natuurlijk niet zeggen dat iedereen hem ook uiteindelijk invult. Maar ookal vult 1 persoon het formulier wel in, dan hebben we er toch weer 1 donor bij! De vrouw vroeg ook waarom ze zich zo inzette voor het Donorschap. En toen kwam mijn verhaal naar boven. Dat ze een dochter had met cf die longtransplantatie had gehad afgelopen mei 2010. De mevrouw had aan mijn moeder gevraagd of ik het misschien leuk zou vinden om me in te zetten voor de transplantatie stichting. Zo wordt de stichting regelmatig gebeld dat ze iemand zoeken voor een interview voor een blad ofzo. Ook zijn ze bezig met andere projecten, zoals donor voorlichtingen op middelbare scholen en een 18 jarige campagne. Nadat de vrouw dat allemaal verteld had, stelde ze voor om 100 Donorformulieren en een display op te sturen!

Al de volgende dag werd er een grote envelop bezorgd en daar zat alles in. Ook zat er een briefje bij voor mij, met de vraag of ik haar wou bellen! Twee dagen later heb ik haar terug gebeld en vertelde ze mij wat dingen over wat ik voor hun kan betekenen. Dit leek me erg leuk! Het is uiteindelijk de bedoeling dat ik o.a op scholen hier in de buurt Donor voorlichtingen ga geven en mijn eigen verhaal/ervaringen een beetje vertel. Wanneer dat gaat gebeuren weet ik nog niet. Zij zou contact op gaan nemen met wat scholen om te kijken of ze willen mee werken.

Nou kreeg ik vandaag een mailtje binnen met de vraag of ik iemand ken tussen de 14 en 21 jaar voor een interview voor een meidenblad. Wat we zoeken:

• Een meisje tussen de 14 en 21 jaar dat zich uit zichzelf heeft geregistreerd als Donor (in het Donor register) vanuit een persoonlijke ervaring met het onderwerp.
• Liefs een meisje die door deze persoonlijke ervaring veranderd is van mening (voorheen stond ze er negatief tegenover/vond ze het eng, nu vind ze het erg belangrijk.
• De persoonlijke ervaring kan zijn omdat JIJ een transplantatie nodig had om te kunnen overleven.
• Het kan dus een zus, nichtje, buurmeisje, kennis, vriendin enz. zijn. zolang het maar een bewuste keuze was om te registreren.

Als je zo iemand kent, en die graag zou mee willen werken, laat het mij dan weten en stuur een mail naar rvdwijden@hotmail.com

Alvast bedankt, liefs Rianne

Middagje bios...

Gisteren ben ik met een vriendin naar de stad geweest! We hebben eerst ergens wat gedronken en lekker bij gekletst! Daar zijn we altijd erg goed in! Om 1 uur zou de film spelen, dus een kwartier van te voren stonden we bij de bios. De kassa was nog dicht en de deuren waren gesloten. Oo jee, dachten we, als de bios maar wel open gaat, anders stonden we daar voor Jan met de korte Achternaam.

Maar gelukkig gingen de deuren open en konden we beneden een kaartje kopen. We liepen de zaal in en er was nog helemaal niemand. We hoopte dat het zo zou blijven en dat we met z'n tweeen waren, maar helaas kwam er nog een oud stel, moeder met (volwassen)dochter en een man. Uiteindelijk zaten we dus met z'n zevenen in de zaal.

De film zelf was mooi en duurde ook lang. Het einde was voor mij erg verrassend, maar voor m'n vriendin niet, want zij had het boek al gelezen! Na de film zijn we bij de zelfde tent nog even wat gaan drinken! We kletsten wat na over de film en over vroeger, want we kennen elkaar al vanaf de basis school. Net toen we het over allerlei juffen hadden zag ik dat achter m'n vriendin toevallig een juf zat. Ik zei het tegen haar en subtiel probeerde ze zich om te draaien. En na een paar x zag ze het ook! We zeiden verder niks tegen de juf, want zo aardig vonden we haar niet, ze zat altijd in groep 3 of 4 dus zo goed konden we haar ook weer niet herinneren. Na nog een drankje gedaan te hebben gingen we allebei naar huis... Dit gaan we zeker vaker doen, op een middagje lekker naar de bios...

Foto blog...

Hier een afbeelding van mij nieuwe werkplek....

En hier een foto van een kaart die ik afgelopen weekend nog gemaakt heb....

En hier nog wat leuke afbeeldingen van de honden... Dit is Moos (Moosje)...

Dit is Sam (Sammie)...

En tot slot de kleinste Stoffel (Stoffeltje)...

Van alles en nog wat....

Anderhalve week geleden ben ik naar Ikea geweest samen met mijn vader. We gaan namelijk verbouwen....(ooit.., de planning is dit jaar nog) De muur van de keuken gaat eruit en we krijgen een nieuwe open keuken. Dus gingen wij keukens en apparatuur bekijken om inspiratie op te doen. Toen we langs de bureaus liepen zagen we een leuk mini bureautje. Toen zijn we verder gaan kijken tussen de bureaus en hebben we een leuk klein bureautje gevonden voor mij. Ik hobby natuurlijk nogal vaak en ik heb niet echt een eigen plekje hier in huis. Ja, mijn slaapkamer maar die is ongeveer 2 bij 3 meter, dus daar past geen bureau in. Dus zit ik vaak aan de grote eettafel in de huiskamer. Maar ja, 's avonds moet hij opgeruimd zijn voor het avondmaal, en kan ik niet eens mijn spulletjes laten liggen. Toen we dat bureautje zagen hebben we die mee genomen en hij staat nu in de huiskamer. Eindelijk een eigen plekje!!!! En ik ben er zo blij mee!

Vorige week maandag had ik afgesproken met een vriendin. We zijn gezellig de stad in geweest en hebben thee gedronken en bij gekletst bij La Place zoals we altijd doen. Woensdag ben ik gaan sporten. Nee, niet zomaar fitness maar wil graag weer iets van aerobics gaan doen. Dat deed ik vroeger ook graag. Dus bij de sportschool waar ik ook Fysio had ik me ingeschreven voor een proefles Bodystep. Dat is net zo iets als aerobics maar dan iets moeilijker en vermoeiender. Qua longen kon ik het prima aan, maar mijn spieren werkte niet altijd mee. Een uur lang staan spingen is best zwaar. Maar vind het wel leuk om te doen ook al deed ik de pasjes soms verkeerd of onregelmatig. Als ik er aan denk moet ik nog lachen om mezelf, de pasjes werden steeds moeilijker en ik stond steeds meer te klungelen. Hahaha. Ik kan dus wel merken dat ik er wel weer even in moet komen. Ik heb nu een kaart voor 10 lessen, dus morgen mag ik weer 'klungelen'.

Vrijdag ben ik met m'n moeder naar een hobby-beurs geweest. We hebben de hele dag rond gekeken en lekker onze slag geslagen. Dus ik kan weer flink aan de bak met mijn nieuwe spulletjes. Zaterdag moest ik werken en zondag heb ik lekker rustig aan gedaan. Ik ga nu nog eens een poging wagen om mijn lichte kleuren te veranderen op m'n site zodat het weer leesbaas wordt, maar tot nu tot is het me op een of andere manier niet gelukt...

Waar blijft die tijd...

Tjonge jonge... wat gaat die tijd toch snel. Voor je het weet is er alweer een week voorbij. Er is vrij weinig gebeurt de afgelopen week. Fysio, boodschapjes, huishouden, koken, je weet wel.... gewoon van die dagelijkse dingen. Zaterdag moest ik eigenlijk werken, ik moest weer een demonstratie geven, maar had te veel hoofdpijn. En aangezien je met een demo nogal veel kletst, en mensen gezellig bij de aan de tafel komen zitten om vanalles te vragen, is dit met hoofdpijn niet fijn.

'Vroeger' (toen ik nog niet getransplanteerd was en nog kon werken) moest ik natuurlijk wel eens hoesten tijdens een demo. En dan was er altijd wel iemand die zei:"goh, jij hebt het ook zwaar te pakken', of :"Zo, dat klinkt ook niet gezond''. En zo kan ik natuurlijk nog veel meer voorbeelden op noemen. En vervolgens kwam dan hun eigen 'levensverhaal' naar boven. Ze hadden het altijd wel benauwd of hadden zelf astma. En dan knikte ik braaf, dat het heel vervelend was. Niet dat ik mensen met Astma nu af wil vallen, want geen een ziekte is natuurlijk fijn, maar je begrijpt wat ik bedoel toch?... Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat je tijdens zo'n demo vaal ook sociaal medewerkster bent en braaf al die verhalen van die mensen aanhoort. Soms is het wel grappig, ik bedoel, nu kan ik er wel tegen, maar in de periode dat het steeds slechter met me ging waren die verhalen wel eens vermoeiend ;-)

Gelukkig ging het 's middags beter met m'n hoofdpijn en eind van de dag kon ik mee naar m'n opa's verjaardag. Hij is 82 geworden! We deden eerst gezellig een drankje en een gebakje erbij en rond half 6 gingen we aan tafel. De kinderen en klein kinderen waren er en het was een gezellige boel. M'n oma had eten besteld dus we zaten heerlijk aan de gehakt balletjes, kippenpootjes, sate stokjes en salade. 's Avonds na de koffie ging iedereen weg en hebben we de rest van de avond lekker voor de buis gehangen! Niet dat er wat te zien was op die tv, maar dat terzijde... Zondag hebben we vrij weinig gedaan, ik heb een kaartje gemaakt... helaas nog geen foto ervan. Dit was zoal het spannendste wat ik heb mee gemaakt deze afgelopen week.. misschien wordt deze week wel wat spannender.. wie weet....

One Stop Shop....

Gisteren was ik weer in het ziekenhuis maar dit keer niet bij de longarts. Ik had de One-stop-shop. Dat is een rondje diabetes controles, zeg maar. Alles was met je diabetes te maken heeft komt aan de orde. Eerst bloed prikken en daarna een afspraak met de diabetes verpleegkundigen. Die nam van alles met mij door. M'n bloedsuikers, m'n meetapparatuur en pennen, m'n spuitplekken enz enz. Mijn bloeddruk werd ook drie keer gemeten om elke arm. Ik vond het een beetje teveel van t goeie maar het zal wel ergens goed voor zijn. Ook werd de bloed druk in mijn benen gemeten om te kijken of de vaatjes nog goed open staan. Daarna had ik een oogtest. Er werden van beide ogen 7 foto's gemaakt en ook dat zag er gelukkig prima uit. Daarna hadden we nog even tijd om koffie te drinken en daar kwam ik een transplantatie maatje tegen waar ik even mee gekletst heb. Daar naar de internist. Ze keek m'n bloeduitslagen na en kwam tot de conclusie dat mijn gemiddelde bloedsuiker (HbA1c??? ofzo haha ik weet t niet meer) er strak was. Dus dat ik best wat ruimer mag zitten met mijn bloedsuikers. Verder deed ook zij nog wat testjes. Ik moest m'n ogen dicht doen en zij ging met een stemvork die trilde op verschillen de plekken mijn voet raken, daarna met een puntje van iets en daarna nog met een zacht watje. Dat alles was om de zenuwen te testen. Ook dat was weer goed. Toen we klaar waren ging ik weer rustig richting huis met mijn vader.. 's Middags heb ik verder weinig gedaan. Een afleveringetje House gekeken en een dutje gedaan met de hondjes op de bank....